Foccaccia met Terschellinger cranberries

Maak jij even de blits met kerst: foccaccia met Terschellinger cranberries. Hele jaar gedroogd te krijgen in de natuurvoedingswinkel dus leef je uit wanneer je wilt. Maak het met dit superrecept en varieer. Druk met de ronde achterkant van een houten lepel of het handvat van de deegroller putten in het deeg. Doe daar de cranberries in. Ze worden er tijdens het kwartier in de oven weer een beetje uitgedrukt, druk ze na het bakken met de achterkant van een houten lepel terug. Eventueel wat zeezout meedrukken, lekker. Ik had gehakte pistache over, die deed ik erbij. Ook heerlijk.

Lasagne

Zes tot acht blikken gepelde tomaten. Uur of langer zachtjes laten pruttelen met vier tenen knoflook. Tomaten pas pletten als behoorlijk ingekookt. Zout en peper naar smaak. Stukjes courgette en of aubergine fruiten, op smaak brengen met een beetje peper en zout. Bechamelsaus maken met 50 gram boter, 50 gram bloem en een halve liter melk. Laagjes maken zoals je gewend bent. Blauwe kaas erdoor kruimelen. De essentie is: bescheiden met de blauwe kaas. De rijke smaak van de tomatensaus moet het doen. Bechamelsaus bovenop met geraspte oude edammer of Parmezaan. Drie kwartier in de heteluchtoven op 180 graden. Saus deppen met zelfgebakken foccaccia of breekbrood. Feest. Courgette en aubergine bij voorkeur uit Spanje. Bliktomaat van Heinz komt uit Zuid-Italië. Niet close? Milieuvriendelijk, daar gaat het om. Geen vlees. Beetje kaas. Groenten uit de dichtstbijzijnde landen waar de zon niet geholpen hoeft te worden met aardgas.

Ook maar eens proberen: Italiaans breekbrood schiacciata

Al allerlei brood gemaakt voor bij de soep of ander eten, maar deze nog niet: schiacciata.

Foccaccia

Zelf brood maken. Moet je doen. Want het kost vooral wat tijd, moeilijk is het niet en... zo lekker. Dit recept voor foccaccia gisteren gemaakt. Lekker met echte boter.

Gazpacho caliente

Tsja, dan zit je dus nog met een diepvriesbak gazpacho, maar geen hete dag meer in zicht. Dán maak je er warme gazpacho van. Lekker met croutons of met zeevruchten, tijgerkreeftjes of reuzengarnalen. Croutons zijn vanuit milieuoogpunt vanzelfsprekend het beste en die maak je natuurlijk lekker zelf met oud bruinbrood. Wij deden het vandaag met tijgergarnalen. Het enige wat je doet is de soep opwarmen en op smaak brengen met een theelepel komijn en een plukje saffraan. Tijdje laten pruttelen om de saffraan goed te laten opnemen. Op het laatste moment de zeevruchten erbij, als je die wilt. Croutons serveren op tafel.

Linzenburgers

Fantastisch recept, gekregen van Andrea. Goede manier om regelmatig van je oud brood af te komen: gooi zes drooggeworden kontjes door de blender.

Het lekkerste wat ik ooit gekookt heb

Huiselijk geluk in de kleine uurtjes. Als revanche voor het naandrama van gisteren bakte ik vandaag mijn eerste boerenwitbrood, wederom een recept van Rosemary Rowson van het boek Country Bread. Begon al na een paar minuten goddelijk te ruiken. Had een interview uit te werken dus vertrok naar het terras van Meneer Jansen. Een half artikel, twee De Koninck en twee sigaren later kwam ik rond middernacht thuis en trof mijn vriendin achter internet aan. Samen proefden we de kapjes van het afgekoelde witbrood, de rest gesneden om in te vriezen. Echt het lekkerste dat ik ooit gekookt heb. Stel je het beste verse brood dat je ooit at voor dat je niet zelf bakte. Geef het een cijfer. Tel er drie punten bij op. Je wilt nooit meer wat anders.

Opperdoezer Curry met Nedernaan

Trof tot mijn blijdschap bij de Dekamarkt naast de kruimige Nederlandse aardappelen nu ook vastkokende, met een blij bordje ernaast: "Ze zijn er weer: de Opperdoezers". Dat soort bije bordjes zou ik wel vaker willen zien in de supermarkt.

Curry is geluk
Vanavond gaan de Opperdoezertjes in een vegetarische Curry, met 'Griekse' Yoghurt (gewoon van een Nederlandse boer), courgettes, tomaten, broccoli en heel veel kerrie. Ik ga er zelf naanbrood bij bakken. O wat een geluk. Het recept, groentecurry met yoghurt is natuurlijk weer van de Albert Heijn, die zo goed is in zomerrecepten en vervolgens de ingrediënten van de andere kant van de aardkloot laat komen. Dom, dom, dom.

Het werd een namiddag vol stress
17.02 Vol goede moed gooi ik een kwart ei (oei), eenvierde theelepel bakpoeder (euh),75 milliliter gekookte en tot vijftig graden afgekoelde melk (natuurlijk) en 225 gram ekologische tarwebloem door elkaar. Het wordt een moeras.

17.09 Hoop bloem erbij. Het wordt een balletje. Half uur rijzen, staat hier. O, en daarna nog een uur. En ja hoor: dan nog een half uur. Moed zakt me in de schoenen. Ik stel de gezinsleden op de hoogte van de nieuwe planning.

17.36 Boehoe, naan is naar. Twee uur rijzen is tot daar aan toe maar het rijst niet. Recept is voor veertien broden. Delen we door vier. Toch klopt er iets niet boehoe.

17.47 Dan maar proberen om te scoren met zelfgemaakte tomatensaus. Internet geeft heel veel tips. En het is natuurlijk onwijs makkelijk. Nou. Hoera.

17.53 Tomatensaus maken is een weinig glorieuze bezigheid. Eerst de tomaten laten barsten in kokend water. De velletjes eraf peuteren. Dan de kernen uit die glibberige dingen snijden. Dan de overgebleven prut zeven om van de zaadjes af te komen. En dan heb je tomatensaus.

18.01 Vriendin wijst op enorme druiper langs de kruidenla en zegt: "Wat is dat?" Zelf denk ik: is dat alles? Ja, dat is alles. Wel de hele keuken een klerezooi, het resultaat: een handvol saus.

18.05 Aardappelen, uien, courgettes en broccoli snijden. De boel fruiten. Eindelijk op vertrouwd terrein.

18.30 Curry staat te pruttelen maar de naanballetjes zijn nog net zo klein als een uur geleden. Kneed ze nog maar een keer door.

18.32 Vriendin zegt: "Joh, dit maakten ze tweeduizend jaar geleden al. Kan toch niet moeilijk zijn." Ik schreeuw: "MAAR HET RIJST NIET!"

18.38 Lees het recept nog maar eens door. In het interview met de Indiase kok dat erboven staat afgedruk, wordt gesproken van rusten. Het deeg moet lang rusten, anders wordt het taai. Dat is wel wat anders dan rijzen.

18.43 Heb ik in elk geval geleerd dat bakpoeder nauwelijks rijst, een andere verklaring is er niet.

19.00 Balletjes platgerold met heel veel bloem erop, knoflook en koriander eroverheen. Ziet er best profi uit. Maar ze zijn zeker geen 5 millimeter dik, zoals het recept vermeldt. Niet nadenken, snel de oven in.

19.06 Twee witte harde schijven. Waar zijn die professionele bruinzwarte plekken? Naan hoort eruit te zien als een bleke bebloemde borst met moedervlekken. Ik wil ze al bijna weggooien. Lees ik dat je er gesmolten boter over moet smeren. Snel smeren. Hee, daar zijn de moedervlekken.

19.08 En lekker dat ze zijn! Inclusief supervakkundige lagen, zoals het hoort. Heeft dat bakpeder toch nog wat gedaan. Alleen: 14 gedeeld door 4 = 2 broodjes? Toch klopt er iets niet.

19.31 IJsje bij Arthur de Italiaan Om De Hoek. Dat had papa wel verdiend. Wat een stress.

Troostbrood

Mijn eerste dagelijks brood gebakken. Doodgewoon volkoren. Ik vond het een bijzondere ervaring, maar mijn omgeving begint zich zorgen te maken. Natuurlijk, een leuke hobby. Maar overdrijf je nu niet een beetje? Vast. Ik ben van plan om vanmiddag te beginnen aan de tweede ronde. Want: de robuste sneetjes, die ik meteen na het afkoelen in de vriezer deed, vonden grif aftrek. Zelfs bij mijn dochter, anders erg kritisch met brood. Het is dus een goed recept.

Ouwevrouwengekneed
Ik heb het uit Boerenbrood van Linda Collister en Anthony Blake, oorspronkelijke titel Country Bread. Een gouden greep bij De Slegte een paar jaar geleden. Helaas daar niet meer verkrijgbaar, leert een bezoek aan de site. Ik vond wel een Engelstalige versie van het recept. Bij het zien van Rosemary Rowson, die het recept leverde, en al die andere ouwe of in elk geval ouwerwetse vrouwen van het Women's Institute, vraag ik me inderdaad even af: gaat het wel goed met mij?

Troost in de keuken
Ach, misschien is al dat gebak en gekneed inderdaad een bevlieging. Maar ik weet wel dat het troost, dat brood. Misschien begin ik nog eens een stroming die depressieve mensen de keuken injaagt, in plaats van de renbaan op. Mijn vader vertelde dat mijn moeder tijdens ons jaar in Californië, ik was toen vijf, het Amerikaanse brood zo vies vond dat ze elke week drie broden bakte voor ons gezin. Mijn broertje en ik zaten er naast, poppetjes te kneden met het deeg. Ik kan er niet omheen: dat verklaart wel wat.

Kneden is... opwindend

Ik vind kneden opwindend. Na vier keer zelf pasta maken ben ik helemaal verslaafd aan tien, twintig minuten duwen en trekken aan dat elastische deeg in wording. Ik begrijp ook voor het eerst de uitdrukking 'een kneedbaar type'. Ik dacht daarbij altijd aan kleien. Maar als je een keer een hoop smurrie onder je handen hebt voelen veranderen in een stevige bal, en daarna die bal hebt voelen veranderen in iets stevigs en gespierds, bijna als een bil, als je voelt dat die bal terug begint te praten en je handen vertelt wat je moet doen... dan weet je pas wat kneden is. En dus heb ik me voorgenomen te gaan experimenteren met zelf brood bakken. Maandagnacht bakte ik deze foccacio voor mijn gasten. Ik roosterde een paar stukjes om te beleggen met gemarineerde paprica en stukjes ongezouten ansjovis en een plukje peterselie. Wel veel werk voor een broodje vis, maar goed. Gelukkig is het bevredigend werk.