Ik heb onze koelkast moeten ontkolen en -knollen. Het dieptepunt van een half jaar close cooking. De winter is lastig, dat wist ik wel. En een mens moet durven experimenteren. Maar ik moet mijn lieftallige huisgenote gelijk geven: die knollen komen snel je neus uit. En anders wel je koelkast. Wat een vieze lucht! Nu hangt het wel van de knol af. Knolselderij is lekker. Maar koolraap is eigenlijk gewoon niet te nassen. Ik merkte dat al bij het schillen. In eerste instantie kreeg ik een nostalgisch gevoel: bij mij op de Vrije School vierden we Sint Maarten met zelfgemaakte lampionnen uit koolrapen. Die aten we niet, die holden we uit om er een kaarsje in te stoppen. Vaak lag de hele klas dan vol schaafsel en schillen. Die de vuilniszak ingingen waarna de klas grondig werd schoongemaakt door een klassenmoeder. Dat had een waarschuwing moeten zijn. Dat ik dit recept toch ging maken kwam omdat het precies was wat ik zocht: een
winterratatouille voor bij stoofvlees, zoals de
hamlappen die ik met kerst maakte. Domweg omdat een gewone ratatouille een zomerratatouille is met courgette en tomaat. Als je dan toch voor de koolraap gaat, die dan vier minuten eerder roerbakken dan de rest. Je kunt de koolraap ook vervangen door knolselderij. Ik heb ook pastinaak toegevoegd. Let op dat je winterwortel neemt en geen zomerwortels zoals bos- of waspeen! Ook de gepofte aardappel verdient aandacht, magnetronneren zoals in het recept is niet aan te raden. Liever twintig tot dertig minuten in de oven. En ik doe er lekker een scharrelbraadworst bij hoor, anders voel ik me net een konijn.
AfstandistiekenAardappelen: Nederland
Olijfolie: Italië
Rode uien: Nederland
Winterpeen: Nederland
Koolraap: Nederland
Pastinaak: Nederland
(Knolselderij: Nederland)
Bliktomaten: Italië
Knoflook: Frankrijk
Boter: Nederland
Peterselie: België
Nog eentje in de categorie wintergroenten zonder lange tanden: pittige soep van geroosterde groenten met koriander. De verse koriander kun je overigens buiten het seizoen prima weglaten: de gemalen korianderzaadjes uit het recept nemen die taak goed over. In de bak links zie je alle winterklassiekers: wortel, pastinaak, prei, ui en die vieze griezel koolraap. Maar koolraap en ik zijn al vrienden, sinds ik langzaam garen en de goddelijke combinatie met lam ontdekte. Koolraap blijkt met enig geduld een aanpasser te zijn die zich schikt op de achtergrond, met een prettige tekstuur. Deze groenten vind je normaal in robuuste groente- en erwtensoepen maar kan het er dus een stuk zonniger aan toe gaan in de winterkeuken.
Het ene geheim van deze soep is currypasta (de bekendste en gemakkelijkst te verkrijgen is de Milde van Patak). Dat geeft een volle smaak die je vlees doet vergeten, wat ook mooi meegenomen is. Het andere geheim is het roosteren van de groente: dat haalt de smaak naar voren en maakt ze wat zoeter. Hou wel rekening met veel voorbereidingstijd: het schillen en in blokjes snijden is een hele klus en je bent ook wel even zoet met roosteren, de groenten moeten regelmatig even uit de oven om gehusseld te worden. Het pureren van zo'n grote hoeveelheid is ook geen sinecure. Ik deed het half met de Flotte Lotte voor een grove korrel en half met de blender om het laatste verzet van de vezels te breken. Glaasje wijn erbij, fijne zondagmiddag. Maak ook maar wat plek in de vriezer voor deze zespersoons soep. Die lust je nog wel een keer.
