Andalusische asperges

Lekker met broodkruim en kruiden: gegrilde asperges. Zo'n mooi gerecht dat aanvult, het broodkruim is op zichzelf niet zo spannend maar gaat heerlijk met het bittere van de asperges. Helemaal af met een Grüne Veltliner. Uit Van de groenteman (219). Ik maakte de tweede keer voor vrienden een verbeterde versie, want zoals je op de foto ziet was het een prut geworden doordat ik wel erg fijn broodkruim had gebruikt. Bak blokjes, zoals in het recept staat, en hak die met de hand. Het grovere resultaat is veel lekkerder. Doe er niet te veel vocht bij maar wel wat en dat op het laatste moment. Zoals ik het nu maakte was het weer een tikkie droog.

Gegrilde asperges met citroendressing

Asperges zijn lastpakken. Tenminste, als we Milieucentraal mogen geloven. Altijd minstens 'C' en als ze uit Peru komen 'E'. Dat laatste is logisch, maar dat eerste? Met Hemelvaart was het polderdag en bezochten we in Woubrugge Aspergehof Noordam. Ik kocht er een pondje, zo uit de grond. Wat kan daar nu milieuonvriendelijk aan zijn? Milieucentraal zegt 'dit product komt van de volle grond en is vervoerd met vrachtwagens'. Dat zijn tomaten uit Spanje ('A'!) ook. Is het de manier van bemesten? Komt het door het noodzakelijke koelen? Of door de warmtetunnels, die mevrouw Noordam desgevraagd vertelde in maart te hebben moeten gebruiken? Diverse onderzoeken online hebben me het definitieve antwoord niet gegeven. Maar ik ga ze lekker eten, zeker als ik ze zelf kan halen. En dan maar vegetarisch, net als met champignons. Dit keer viel mijn keus op grillen en een citroendressing, zoals gesuggereerd door mijn nieuwe kookboek Veg! (339). Ik vond het wel wat zuur en voegde wat honing toe. En ik had geen munt in huis, werd dille. Toch lekker! Ik zette het resultaat naast een eenvoudige pasta, die ook een citroendressing had. Citroenen zijn altijd 'B' (bootfruit). Gewoon lekker eten.