Pastei met ham, wortel, knollen en gecarameliseerde sjalotten

Tsja, wat er in zit, zie je niet, dus erg zinvol is het fotograferen van een pie niet. Maar het aanbrengen van letters en figuren is altijd weer een groot succes. Net als het beetje kaassaus dat ik apart hield en vulde met half uitgebakken spekjes voor Vika en Mats om op hun aardappelpuree te doen. Er mocht zelfs een geprakt worteltje bij. Heerlijke pie. Het stomen van de wintergroenten heeft ze iets lichts en fluweligs. De gecarameliseerde sjalotten maken er een dansje tussen. Delicious januari 2010. Mijn favoriet aller tijden.

Schorsenerensoep

Natuurlijk te laat voor schorseneren dit jaar. Paar keer zien liggen, niet gedaan. Wilde ze demonstratief inzetten voor een paasdiner met vrienden R en U in plaats van de geijkte maar razend milieu-onvriendelijke asperges, maar met zo'n schaamteloze lente als dit jaar lukt dat natuurlijk niet. Ik heb maar laatste pastinakensoep gemaakt, volgens een recept van Delicious, april 2014. Geschikt als maaltijdsoep. De schorseneren: volgend jaar maar weer. En wat die asperges betreft, die kunnen dit jaar wel vanaf april. Maar milieudeskundigen blijven streng: milieuvriendelijk zijn ze, wegens intensief grondgebruik, nooit.

Pastinaakpasteitjes en extra gevulde groentesoep

Kan ik zo van genieten. In één Allerhande een ouderwets recept voor extra gevulde groentesoep (eerst drie kwartier de stukken van de groente trekken die je anders weggooit) en een voor Britse gehaktpasteitjes met pastinaak. Een gekke combinatie (met wat brood) maar doet het prima op zondag voor de tv.

Soepzondag met zijdezachte knolselderijsoep

Bedacht me dat ik nog een halve knolselderij had (je weet wel, die frisse lelijkerd) had en ook nog spekjes. Leek me een lekkere combinatie op een regenachtige dag en toen vond ik deze heerlijke Belgische Knolselderijsoep. En passant het fenomeen liaison ontdekt, een Middeleeuws aandoende bindmethode met eierdooiers en room. Zijdezacht, inderdaad. Wat moet je nou met de andere helft? Nou, net als wat ik met de eerste helft deed: een heerlijke paddestoelenrisotto maken.

Koolvisschotel met knolselderij-zuurkoolpuree

Deze schotel is verschrikkelijk niet fotogeniek en ook de naam klinkt vreselijk: koolvisschotel met knolselderij-zuurkoolpuree. Maar lekker! Ik maakte het met MSC-kabeljauw. Het klinkt ook zwaarder dan het is en zelfs de drie tenen knoflook zijn keurig in balans. Genoeg negatieve reclame? Lekker maken!

De r van risotto is weer in de maand

Ontzettend lekker recept dat ik vond op de website van Albert Heijn: paddestoelenrisotto met knolselderij. De gedroogde paddenstoelen koop je in Leiden bij Puur. De knolselderij is heel erg in het seizoen. Een onderschatte, miskende groente. Maar eigenlijk gewoon heel lekker. Volgens oudere vegetariërs die de tijd voor de sojaburger nog mee hebben gemaakt zeer geschikt als vleesvervanger. Lees bijvoorbeeld het bevlogen betoog van Puck Kerkhoven voor de knolselderij.

Tip bij dit recept: snij wat extra blokjes knolselderij (dubbele van wat in het recept staat). Bak dit op hoog vuur in walmende olijfolie. Ziet er mooi uit als garnering om je risottobergje en is ook nog erg lekker. Grillen kan ook.

Risottotip: je hebt bijna altijd meer mocht nodig dan in het recept staat. Gebruik in dat geval water uit je waterkoker en niet meer bouillon. De risotto wordt anders snel te zout. Het is erg logisch. Maar ik kwam er te laat achter.

Winterratatouille

Ik heb onze koelkast moeten ontkolen en -knollen. Het dieptepunt van een half jaar close cooking. De winter is lastig, dat wist ik wel. En een mens moet durven experimenteren. Maar ik moet mijn lieftallige huisgenote gelijk geven: die knollen komen snel je neus uit. En anders wel je koelkast. Wat een vieze lucht! Nu hangt het wel van de knol af. Knolselderij is lekker. Maar koolraap is eigenlijk gewoon niet te nassen. Ik merkte dat al bij het schillen. In eerste instantie kreeg ik een nostalgisch gevoel: bij mij op de Vrije School vierden we Sint Maarten met zelfgemaakte lampionnen uit koolrapen. Die aten we niet, die holden we uit om er een kaarsje in te stoppen. Vaak lag de hele klas dan vol schaafsel en schillen. Die de vuilniszak ingingen waarna de klas grondig werd schoongemaakt door een klassenmoeder. Dat had een waarschuwing moeten zijn. Dat ik dit recept toch ging maken kwam omdat het precies was wat ik zocht: een winterratatouille voor bij stoofvlees, zoals de hamlappen die ik met kerst maakte. Domweg omdat een gewone ratatouille een zomerratatouille is met courgette en tomaat. Als je dan toch voor de koolraap gaat, die dan vier minuten eerder roerbakken dan de rest. Je kunt de koolraap ook vervangen door knolselderij. Ik heb ook pastinaak toegevoegd. Let op dat je winterwortel neemt en geen zomerwortels zoals bos- of waspeen! Ook de gepofte aardappel verdient aandacht, magnetronneren zoals in het recept is niet aan te raden. Liever twintig tot dertig minuten in de oven. En ik doe er lekker een scharrelbraadworst bij hoor, anders voel ik me net een konijn.

Afstandistieken
Aardappelen: Nederland
Olijfolie: Italië
Rode uien: Nederland
Winterpeen: Nederland
Koolraap: Nederland
Pastinaak: Nederland
(Knolselderij: Nederland)
Bliktomaten: Italië
Knoflook: Frankrijk
Boter: Nederland
Peterselie: België

Leuk om te maken: knolselderij-gehakttaartje

Leuk om te maken en érg close cooking: een knolselderij-gehakttaartje. Neem alleen in plaats van de in het recept genoemde half-om-half-gehakt liever rundergehakt. Minder vet, volgens sommigen lekkerder en volgens de Vleeswijzer ook milieuvriendelijker omdat het van oude melkkoeien wordt gemaakt. Het smaakt vooral naar gehakt, met een frisse ondertoon van de knolselderij. De salade die in het recept genoemd wordt laat je natuurlijk weg.

Afstandistieken
Bladerdeeg: ?
Knolselderij: Nederland
Eieren: Nederland
Gehakt: als scharrel meestal Nederland
Crème fraiche: Nederland
Zelfgeraspte kaas: Nederland

Close Marokkaans

Leuke manier om knolselderij, toch een wat uitgesproken groente als je broccoli gewend bent, klaar te maken: roerbakken met grof gehakte rode ui en merguezworstjes. Bedacht door Onno Kleyn van de Volkskrant. Op smaak brengen met chilivlokken en ras-al-hanout. Dat laatste is een mix die in de eerste plaats naar kaneel smaakt en je bij de 'Murk' om de hoek kunt kopen. Garneren met geroosterd amandelschaafsel en gehakte peterselie. Het is, zoals Onno Kleyn al doet vermoeden in zijn inleiding, een verrassende combinatie. Ieder element is even belangrijk. De boerse smaak van de knolselderij krijgt iets chiques met de amandel.

Bloedsoep: bietjes met sherry

Tijdje tegenaan gehikt omdat vrouwlief elke keer zo moeilijk begon te kijken, maar vanavond eten we bietensoep. Dat is griezelig rood. Na het in stukken hakken van de knolselderij (één plak van twee centimeter nemen), de winterwortel en de drie geschilde bietjes kun je gerust je huisgenoten de stuipen op het lijf jagen met een krankzinnige blik en bebloede horrorhanden. Daarna roerbak je de brokken met een gesnipperd rood uitje en mikt het resultaat na een minuut of vijf in anderhalve liter bouillon. Half uur tot een uur koken. Dan nog steeds moeilijk door de passeerzeef te krijgen dus misschien is elektrisch pureren, waar ik een hekel aan heb, toch noodzakelijk. Op smaak brengen met citroensap, versgemalen peper en een scheutje sherry. Garneren met spekjes en een klodder craime fraiche of volle biologische yoghurt met dille en bieslook. De klodder en de spekjes zorgen voor afwisseling in de anders wel erg grondige smaak, de sherry voor een subtiele ondertoon.