Verburg moet ook eens aan close cooking denken

Nederlandse voedselproducenten moeten de duurzaamste ter wereld worden. Om daar een steentje aan bij te dragen trekt minister Gerda Verburg van LNV 20 miljoen euro uit. Op zich goed nieuws voor wie van dichtbij wil eten. Dat eten wordt dus, als het aan Verburg ligt, duurzamer. Maar wat is duurzaam dan precies?

Duurzaam is dichtbij
Gek genoeg wordt in de berichtgeving én het onderliggende dossier nergens nadrukkelijk gerept van die allereenvoudigste manier om duurzaam het eten: eten van dichtbij. Maar ja, Verburg wil dan ook dat Nederland bij de grootste exporteurs van agrarische producten blijft horen. Op dit moment staan we, onder Amerika, op de tweede plek. Nee, dát is fijn voor het milieu.

Weten wat je eet
Een belangrijk onderdeel in het beleid van Verburg is weten wat je eet. Helaas blijft dat bij smaaklessen voor scholieren en mopperen over de vignettenverwildering in de supermarkt. Dat laatste is juist opgemerkt, maar maak daar dan fatsoenlijk beleid voor. Of liever gezegd: tegen. Eigenlijk zou je in de supermarkt gewoon aan de hand van de streepjescode moeten kunnen zien waar, door wie, hoe en wanneer het product dat je koopt is geproduceerd. Of thuis, via internet.

Nederlandse insecten op het menu?
Andere interessante uitspraak is dat Nederlanders maar eens moeten gaan wennen aan het idee dat we over een aantal decennia voor een deel van onze maaltijd afhankelijk gaan worden van insecten. Van meelwormen en krekels kun je prima hamburgers bakken. Ik vraag me dan natuurlijk wel weer af: waar komen die insecten vandaan? Kunnen we in Nederland dan ook Nederlandse insecten eten? Welke? En hoe vangen we die dan?