Het definitieve recept voor stoofpeertjes

Hé, dat is handig. Het definitieve recept voor stoofpeertjes. Een keer leesbaar en overzichtelijk. Handig hoor.

Perentaartjes

Ziet er heel leuk uit en is licht en luchtig: perentaartjes. Snij de bladerdeegvierkanten in twee rechthoekige helften. Leg die in de vorm van een kruis in een ingevette muffinplaat. Vorm er bekertjes van. Vul die met walnoot, peer en het slagroommengsel. Hou je in met de slagroom, want het wordt snel klef. Misschien ook leuk om met ander deeg of met filodeeg te proberen. Lekker met zelfgemaakt ijs, bijvoorbeeld karamel met stukjes chocolade.

Eindelijk uitbuiken: kerstsalades

We besloten dit jaar op ons familiefeestje niet weer iedereen wat mee te laten nemen en uiteindelijk tonnetjerond weer met van alles naar huis te moeten. Dus: naast de groentetaart van mijn broer twee heerlijke lochte salades gemaakt. Die deden het goed deden op onze derde kerstdagborrel met oom, tante, neef, noom en nicht. En wat waren we tevreden met onszelf toen er behalve wat rijst en wat worteltaart niets overbleef. Salade is niet close in de winter, maar dankzij Mac van Dinther's eetbijlage van afgelopen donderdag weet ik dat het dan in elk geval van een speciale door Albert Heijn gecontroleerde plantage in Italië komt. Het moet maar even.

Klassieke salade met peer, blauwe kaas en walnoten
De dressing maak je met een hoop olijfolie, wat minder balsamico, peper, zout, honing, mosterd en verse bieslook. Tot dan toe zijn we nog niet erg dichtbij huis, maar dat komen we wel met Nederlandse peertjes, blauwe kaas van Bastiaansen uit Brabant en walnoten uit de boomgaard van meneer Zwanenburg. Voor de niet-vegetariërs had ik spekjes van hetzelfde Gelderse scharrelvarken waar we gisteren van aten. Weet niet of het waar is maar ik wil het graag geloven.

Closistics
Olijfolie: Italië
Balsamico: Italië
Peper: ?
Zout: ?
Honing: Frankrijk
Mosterd: Zaanstreek
Bieslook: België
Gemengde sla: Italië
Peertjes: Nederland
Blauwe Kaas: Brabant
Walnoten: Hellevoetsluis
Spekjes: Gelderland

Arroz blanco frio con verduras y vinagreta
(Koude rijst met groente en vinaigrette, uit: 1080 recepten van Simone en Inés Ortega)
Ik heb niet zo veel tegen rijst. Het kan langzaam vervoerd worden met de boot en je bewaart het tot het op is, hoeft er nooit iets van weg te gooien. Deze rijstsalade (nummer 186) kan ik echt aanraden. In Mediterrane landen vind je dit vaak in het koelvak, in Nederland staat het helaas nog steeds niet standaard naast het huzarenslaatje. En het is zo lekker in de zomer. Maar dus ook als lichte bulkaanvulling op een buffet. Wie trek heeft neemt gewoon wat meer, blijft er over dan is het nog een paar dagen houdbaar. Met groenten uit de diepvries omdat ik denk dat dat wel kan. De biologische van Albert Heijn zijn erg mooi groot en smakelijk.

Closistics
Basmatirijst: ?
Olijfolie: Italië
Witte wijnazijn: Frankrijk
Erwten: ? Diepvries biologisch Albert Heijn
Peterselie: België
Eieren: Nederland
Zout: ?

Bootfruit

De tijd van het zomerfruit is nu echt voorbij, dat hoef ik natuurlijk niemand te vertellen maar het Groenten Fruit Bureau denkt er anders over, meldt Loethe Olthuis in de Volkskrant afgelopen weekeinde op de pagina Groen en geld. De site heeft een mooie groente- en fruit encyclopedie maar daarin nogal de neiging om net te doen alsof het de normaalste zaak is dat bepaalde natuurproducten het hele jaar verkrijgbaar zijn.

Waterig
Ik heb het bericht waar Olthuis over moppert niet kunnen vinden, maar ze heeft natuurlijk gelijk: zacht fuit kan nog zo gezond zijn, na de zomer komt het uit de kas en wie het milieu, maar ook zichzelf een plezier wil doen eet geen kasfruit. Dat wil zeggen: nu echt geen aarbeien, frambozen en bramen meer. Het is, kan ik uit eigen ervaring met de waterige kasaardbeien van Spar, ook gewoon minder lekker dan in de zomer uit de volle grond. De zon maak je niet na en dat proef je meteen.

Bewaarfruit
Dat betekent tot mei volgend jaar appels, peren en aalbessen eten, want die zijn door ze bij een temperatuur van net boven het vriespunt in een soort winterslaap te brengen. Volgens Olthuis kost dat niet eens zo heel veel energie. Blauwe bessen zijn op die manier zo'n acht weken te bewaren maar worden daarna ingevlogen. Waarschijnlijk konden ze dat vroeger ook goed met dit 'bewaarfruit'. Dat het in de huiskamer niet zo werkt, merk ik helaas al aan mijn echte merkappeltjes.

Bootfruit
Wie dat fruit zat is kan overwegen om af en toe terug te vallen op bootfruit. Ananas, bananen, dadels, druiven, grapefruits, sharonvruchten, kiwi's, mandarijnen, mango's en sinaasappels komen niet met het vliegtuig maar met de boot en dat is relatief weinig belastend voor het milieu. Het is niet close, maar het moet maar. Zo af en toe.

Overgeschoten pannenkoeken met paddestoelen

Op de spelling na een eenvoudig recept; vegetarisch en zeer smakelijk. Een bak champignons snijden, ik kon dit keer alleen Belgische krijgen, en smoren in boter met een sjalotje. Ik gooide er ook nog een in ringetjes gesneden bosuitje bij dat ik nog had liggen. Ten slotte het minst glorieuze ingrediënt: Boursin. Geen goedkopere variant nemen, Boursin is de enige zonder E-nummers. Ik moet nog eens een close variant maken, waarschijnlijk kom je een heel eind met roomkaas, knoflook, heel fijn gehakte peterselie en wat er verder in fines herbes zit. Lekker met krulsla, vervelend dat de herkomst daarvan nog niet op de verpakking wordt vermeld. Vinegraitte voor je met de rest van het eten begint, maken met olijfolie, scheutje azijn, peper, zout, knoflook, honing, Zaanse mosterd, stukjes peer en walnoten.

Perenbal

En die peertjes moeten op. Een keer niet als toetje: met een scharrelgehaktbal en met aardappelpuree, waar ik in dit geval rucola doorheen heb gestampt. Maar er kan natuurlijk ook andijvie of broccoli doorheen. De scharrelbal is zo gekneed met kruimels van zelfgemaakt witbrood, een bioei en wat peper, zout en een snufje nootmuskaat. De aardappelpuree maak je lekker met Nederlandse aardappelen - op dit moment volop verkrijgbaar dus neem het ervan - zout, peper en een klont roomboter.

Goddelijk herfstdiner, ik kan niet anders zeggen

Als hoofdgerecht aten we een vegetarische lasagna van Jamie Oliver uit de oktobereditie van Delicious. Met zelfgemaakte pasta, uiteraard. De aubergines, die een groot deel van het jaar te krijgen, maar in de herfst het lekkerst zijn, moet je eerst uit hun velletje stomen waarna je de prut door de tomatensaus roert. Die uiteraard uit de Flotte Lotte kwam. Naast de lasagne geroerbakte spinazie met gekarameliseerde uien. Verbluffend eenvoudig recept van griezel Bill Granger. Ik geloof dat ik zelden iets zo zelfgemaakts heb gegeten. Nog zeldener iets dat zo lekker was. Op de durum tarwe na kwamen alle ingrediënten uit Nederland, zelfs de namaakparmezaan: oude schapenkaas uit de Weerribben.

En toe aten we... Tsja. Giezer Wildeman stoofpeertjes natuurlijk. Met een kletskop - niet zelfgemaakt, ik stond al vanaf 14.00 in de keuken - en met kaneelslagroom. Jum. Ik geloof dat echt het enige nadeel van dat Close Cookingedoe is dat ik vroeger echt toch wat minder tijd doorbracht in de keuken en mijn gasten ook minder lang hoefden af te wassen. Mijn vriendin zegt ook steeds vaker: 'Zo, nu kook ik!'