Kabeljauw uit de oven

Van de zomer at ik in Antwerpen in Het Missverstand een wonderlijk lekkere ovenschotel waarvan het geheim behalve een scheutje pastis bleek te zijn. Morgen ga ik dat na proberen te maken op basis van dit recept. Spannend.e

Groot succes. Mijn recept: twee blikken gepelde tomaten lang laten pruttelen / concentreren met knoflook, zout, rode pepervlokken. Als klaar pas de tomaten pletten. Scheutje pastis. Kruiden, bijvoorbeeld gedroogde basilicum als in recept. Twee personen kabeljauw (ongeveer 300 gram). Olie op de bodem met een beetje tomatenprut. Vis erop. Saus eroverheen. Groente naar keuze toevoegen, vandaag broccoli. Kaas erover, vandaag Passendaler. Ook van onze Zuiderburen. 25 minuten op 200 graden. Heerlijk met aardappelpuree. Vandaag met mascarpone.

Lekkere ballen

Zo maak je lekkere ballen volgens de koks van Librije en zo maak je er lekkere sausjes bij. Ik vind ze heerlijk met tomatensaus en pasta. Het ballengeheim: goed kneden, snel in niet te grote porties rondom dichtschroeien en daarna drie kwartier laten pruttelen in vleesfond of, goedkoper, jus uit een pakje.

Spaghetti met gehaktballetjes

Hmmmmm, gehaktballetjes. Je moet toch wat na het blenderen van al die oude kontjes brood hè. Deze zijn met mosterd, oregano en rozemarijn. Heb de laatste weggelaten. Harde stukjes. Tip van Jamie: eerst olieën dan bakken. Merkte niet echt verschil.

Goddelijk herfstdiner, ik kan niet anders zeggen

Als hoofdgerecht aten we een vegetarische lasagna van Jamie Oliver uit de oktobereditie van Delicious. Met zelfgemaakte pasta, uiteraard. De aubergines, die een groot deel van het jaar te krijgen, maar in de herfst het lekkerst zijn, moet je eerst uit hun velletje stomen waarna je de prut door de tomatensaus roert. Die uiteraard uit de Flotte Lotte kwam. Naast de lasagne geroerbakte spinazie met gekarameliseerde uien. Verbluffend eenvoudig recept van griezel Bill Granger. Ik geloof dat ik zelden iets zo zelfgemaakts heb gegeten. Nog zeldener iets dat zo lekker was. Op de durum tarwe na kwamen alle ingrediënten uit Nederland, zelfs de namaakparmezaan: oude schapenkaas uit de Weerribben.

En toe aten we... Tsja. Giezer Wildeman stoofpeertjes natuurlijk. Met een kletskop - niet zelfgemaakt, ik stond al vanaf 14.00 in de keuken - en met kaneelslagroom. Jum. Ik geloof dat echt het enige nadeel van dat Close Cookingedoe is dat ik vroeger echt toch wat minder tijd doorbracht in de keuken en mijn gasten ook minder lang hoefden af te wassen. Mijn vriendin zegt ook steeds vaker: 'Zo, nu kook ik!'

Pasta van Gisteren met Flotte Lottesaus

Daar is hij dan, oma's passeerzeef in de moderne, roestvrijstalen uitvoering van Flotte Lotte. Ik heb er vorige week dan eindelijk een tomatensaus gemaakt met hele rijpe Hollandse trostomaten van de Aldi. De opbrengst van één treetje was wat mager en ik moet nog wat experimenteren met de grote gaten (die pitjes doorlaten) en de kleine gaten (die weer erg weinig van de prut, die juist zo lekker is, doorlaten. Maar: het gaat allemaal een stuk sneller dan tomaten koken, laten afkoelen, uit hun velletjes peuteren, zo veel mogelijk pitjes wegscheppen en de rest snijden of met een pollepel door een zeef dwingen, zoals ik de vorige keer deed. De smaak is heerlijk. Voor wat body voegde ik een eetlepel tomatenpuree uit blik toe en maakte ik een bolognese met knoflook, scharrelgehakt en oregano. Pamela noemde het Pasta van Gisteren, omdat het een beetje droog was geworden. Wat ik wel een mooie vondst vond maar toch geen aanbeveling.

Pasta Tevredenheid

Jep, mijn eerste eigen tomatensaus gemaakt door de tomaten even in kokend water te doen, te ontschillen en de rest eerst door een robuste en daarna door een fijne zeef te persen met een pollepel. Het resultaat: een heerlijke, zachte tomatensaus. Dat is dan wel te danken aan het soort tomaten. Ik gebruikte Aromio. Eerder maakte ik een tomatensaus met grote trostomaten maar die waren van binnen nog erg hard; het vlees zelfs bijna wit. Bah. Ik verfijnende de saus met gesmolten mozarella, geraspte parmezaanse kaas, een babyteentje knoflook en verse basilicum. Pasta Tevredenheid dus. Genieten van bijna niets.

Apparaat gezocht
Nou ja, tot je de afwas ziet. "Het was heel lekker hoor", zegt mijn vriendin die niet gekookt heeft en dus moet afwassen. "Maar wel een hoop troep voor zo'n lullig beetje saus." Die beraadt zich nu dus op een apparaat voor mijn zelfgemaakte sauzen. Mijn oma had er een, volgens mijn vader, die tegenspreekt dat zij haar fameuze omasoep met een pakje maakte. Hij is ook al op onderzoek uit, mijn vader. Wordt vervolgd!

Close omasoep uit Maasdijk

Toch leuk als je soepdromen meteen uitkomen. Weet je nog, die trendy soepwinkels van vijf jaar geleden? Afgelopen zondag klaagde mijn vriendin nog over het feit dat die overal verkrijgbare verse soep weer helemaal uit is. En nu is die soep er gewoon, zag ik op de teletekst van TV West, in een potje. Onder de naam PUUR Tomaat brengen vijf Westlandse trostomatentelers, geholpen door de Gebroeders Van den Ende uit de Lier aan de Maasdijk, een ouderwetse omasoep uit. Geen conserveringsmiddelen of andere rimram. Tomaten, slierten, ballen. Leuk, mijn eigen oma woont ook in Maasdijk. Die maakte haar beroemde tomatensoep overigens gewoon met een pakje. Dat vonden ze in de jaren zestig heel modern. We moeten er wel voor naar een speciaalzaak. Heb er nog geen gevonden in de buurt. Maar hoera voor deze tuinders die het hélemaal begrepen hebben. Nu maar hopen dat hun volgende product een basis voor sauzen is.

PS: Het kan natuurlijk altijd beter. De Soepfabriek maakt al langer soepen met zo min mogelijk vervoerskilometers en daarbij ook nog allerlei extra milieumaatregelen waar ze in het Westland wel niet zo van zullen houden. Maar ja. Westland is dichterbij dan Groningen.

Opperdoezer Curry met Nedernaan

Trof tot mijn blijdschap bij de Dekamarkt naast de kruimige Nederlandse aardappelen nu ook vastkokende, met een blij bordje ernaast: "Ze zijn er weer: de Opperdoezers". Dat soort bije bordjes zou ik wel vaker willen zien in de supermarkt.

Curry is geluk
Vanavond gaan de Opperdoezertjes in een vegetarische Curry, met 'Griekse' Yoghurt (gewoon van een Nederlandse boer), courgettes, tomaten, broccoli en heel veel kerrie. Ik ga er zelf naanbrood bij bakken. O wat een geluk. Het recept, groentecurry met yoghurt is natuurlijk weer van de Albert Heijn, die zo goed is in zomerrecepten en vervolgens de ingrediënten van de andere kant van de aardkloot laat komen. Dom, dom, dom.

Het werd een namiddag vol stress
17.02 Vol goede moed gooi ik een kwart ei (oei), eenvierde theelepel bakpoeder (euh),75 milliliter gekookte en tot vijftig graden afgekoelde melk (natuurlijk) en 225 gram ekologische tarwebloem door elkaar. Het wordt een moeras.

17.09 Hoop bloem erbij. Het wordt een balletje. Half uur rijzen, staat hier. O, en daarna nog een uur. En ja hoor: dan nog een half uur. Moed zakt me in de schoenen. Ik stel de gezinsleden op de hoogte van de nieuwe planning.

17.36 Boehoe, naan is naar. Twee uur rijzen is tot daar aan toe maar het rijst niet. Recept is voor veertien broden. Delen we door vier. Toch klopt er iets niet boehoe.

17.47 Dan maar proberen om te scoren met zelfgemaakte tomatensaus. Internet geeft heel veel tips. En het is natuurlijk onwijs makkelijk. Nou. Hoera.

17.53 Tomatensaus maken is een weinig glorieuze bezigheid. Eerst de tomaten laten barsten in kokend water. De velletjes eraf peuteren. Dan de kernen uit die glibberige dingen snijden. Dan de overgebleven prut zeven om van de zaadjes af te komen. En dan heb je tomatensaus.

18.01 Vriendin wijst op enorme druiper langs de kruidenla en zegt: "Wat is dat?" Zelf denk ik: is dat alles? Ja, dat is alles. Wel de hele keuken een klerezooi, het resultaat: een handvol saus.

18.05 Aardappelen, uien, courgettes en broccoli snijden. De boel fruiten. Eindelijk op vertrouwd terrein.

18.30 Curry staat te pruttelen maar de naanballetjes zijn nog net zo klein als een uur geleden. Kneed ze nog maar een keer door.

18.32 Vriendin zegt: "Joh, dit maakten ze tweeduizend jaar geleden al. Kan toch niet moeilijk zijn." Ik schreeuw: "MAAR HET RIJST NIET!"

18.38 Lees het recept nog maar eens door. In het interview met de Indiase kok dat erboven staat afgedruk, wordt gesproken van rusten. Het deeg moet lang rusten, anders wordt het taai. Dat is wel wat anders dan rijzen.

18.43 Heb ik in elk geval geleerd dat bakpoeder nauwelijks rijst, een andere verklaring is er niet.

19.00 Balletjes platgerold met heel veel bloem erop, knoflook en koriander eroverheen. Ziet er best profi uit. Maar ze zijn zeker geen 5 millimeter dik, zoals het recept vermeldt. Niet nadenken, snel de oven in.

19.06 Twee witte harde schijven. Waar zijn die professionele bruinzwarte plekken? Naan hoort eruit te zien als een bleke bebloemde borst met moedervlekken. Ik wil ze al bijna weggooien. Lees ik dat je er gesmolten boter over moet smeren. Snel smeren. Hee, daar zijn de moedervlekken.

19.08 En lekker dat ze zijn! Inclusief supervakkundige lagen, zoals het hoort. Heeft dat bakpeder toch nog wat gedaan. Alleen: 14 gedeeld door 4 = 2 broodjes? Toch klopt er iets niet.

19.31 IJsje bij Arthur de Italiaan Om De Hoek. Dat had papa wel verdiend. Wat een stress.