Schorsenerensoep

Natuurlijk te laat voor schorseneren dit jaar. Paar keer zien liggen, niet gedaan. Wilde ze demonstratief inzetten voor een paasdiner met vrienden R en U in plaats van de geijkte maar razend milieu-onvriendelijke asperges, maar met zo'n schaamteloze lente als dit jaar lukt dat natuurlijk niet. Ik heb maar laatste pastinakensoep gemaakt, volgens een recept van Delicious, april 2014. Geschikt als maaltijdsoep. De schorseneren: volgend jaar maar weer. En wat die asperges betreft, die kunnen dit jaar wel vanaf april. Maar milieudeskundigen blijven streng: milieuvriendelijk zijn ze, wegens intensief grondgebruik, nooit.

Salade van (geroosterde) schorseneren

Eindelijk, eindelijk schorseneren gegeten. Net als pastinaak een symbool van mijn project: herwaarderen die oude groenten. De bijnaam 'keukenmeidenverdriet', vanwege het moeilijke schoonmaken, is niet terecht: met een dunschiller zo gepiept. Of de handschoenen echt nodig waren weet ik niet. 'Armeluisasperges' is wel een verdiende bijnaam, hoewel het wel echt wortelen blijven: de smaak ligt dicht bij winterpeen en pastinaak maar heeft absoluut iets eigens. Maak ze klaar op een moderne manier: kort koken in water met een uitgeknepen limoen en daarna kort grillen en verwerk dit in een salade met appeltjes. Ik maakte dit als een bijgerecht bij pompoenlasagne. Biedt een mooi tegenwicht tegen de zachte, smeuïge lasagne. Wel erg vegetarisch: de dag erna met lamskoteletjes als beloning.