Lamspasteitjes met rode bessen of cranberries

Een van de beste recepten van 2010, uit die geweldige januari-editie van Delicious die ik vol vetvlekken en ezelsoren en aantekeningen heb gekookt dit jaar. Tweede kerstdag maakte ik ze weer voor familie in De Lier, waar neef Ronald er maar niet vanaf kon blijven. Die ontdekte dat ze koud ook lekker zijn. En vandaag ga ik er de rammelende magen van mijn klimvrienden mee vullen na een middag buffelen in de touwen. De rode bessengelei maak je uiteraard in de nazomer. Op dit moment erg lekker met Nederlandse cranberries, een fijn recept vind je in Nigella's kerst. Ik vind de tijd niet om recepten over te typen, als je echt graag een scan wilt van een bepaald recept, laat het dan even weten. Hoe dan ook een Close Cookingtopper, hoewel ik mijn lam altijd bij de Murk betrek.

Nazomerschnitzel

Met mijn laatste bessenplet maakte ik een heerlijke eenvoudige puree met een Overijsselse scharrelschnitzel van Filippo in de Jan Vossensteeg en erwten uit de diepvries. Hoe het zit met diepvries en Close Cooking ga ik deze winter uitzoeken als het dieptepunt van de verse seizoensgroenten bereikt is. Je zou zeggen dat diepvries de ideale oplossing is: in het juiste seizoen de beste erwten invriezen en bewaren voor later. Ik heb ook wel eens gehoord dat, eenmaal ingevroren, diepvries niet eens zo vreselijk slecht is voor het milieu. We zullen zien! Hoe dan ook kun je erwten nauwelijks anders krijgen, ik zag ze één keer prachtig, nog in de peul, in de Brandnetel. Maar die ekotypes vinden het weer niet moeite om de herkomst er bij te zetten. Ik blijf dat raar vinden. Ik vind foodmiles toch echt een belangrijker criterium dan de maanstand bij het saaien.

Schnitzel met aardappeltjes en rode kool

Een fijne manier om van mijn bessenplet, de chutney van Duitse rode bessen die ik een maand geleden maakte, af te komen: een scharrelschnitzel erbij. Die paneert slager Filippo hoogst persoonlijk voor je en dan weet hij ook nog te vertellen dat het vlees voor het overlijden heeft gescharreld in Overijssel. Ik kom er gaandeweg achter dat scharrelvlees een betere bijdrage levert aan Close Cooking dan biologisch vlees, dat nogal eens van verder weg komt. Volgens Filippo is scharrelvlees vooral in Nederland en Duitsland een succes dus dat leidt automatisch tot vlees van redelijk dichtbij. De rode kool was nog een stressmomentje. Blijkt ruim een uur te moeten staan. En da's niet handig als het al over zessen is. Ik heb gekozen voor een roerbakvariant, weer eens van de Albert Heijn. De pommes primeur kwamen trouwens van de Dekamarkt, Holland Junior. Ik vond dat ze erg hard bleven maar misschien deed ik iets verkeerd. Gekookt en daarna opgediend met gesmolten boter en peterselie uit de tuin.

Varkenshaas met rode bessen en rösti

Gaan we niet veel woorden aan vuil maken: chutney van rode bessen is heerlijk met varkenshaas. En die chutney moet op. Varkenshaas moet na dichtschroeien ongeveer vijfentwintig minuten zachtjes gaarstoven. De rösti maakte ik met dit heerlijke eenvoudige recept. Let bij de kaas ook een beetje op, die rasp je natuurlijk net als de aardappelen zelf want je betaalt je scheel voor een restproduct. Wat groenten betreft maakte ik het me gemakkelijk dit keer met stoomgroenten uit de diepvries.

Bessenplet

De seizoenskok moet natuurlijk onvermijdelijk aan de chutney of bessenplet. Een van die fijne manieren om wat langer te kunnen genieten van iets dat er op een gegeven moment even niet meer is. Op dit moment zijn de bessen er nog overal verkrijgbaar en is mijn chutney al weer bijna op, maar ach. Heerlijk met varkenshaas en rösti of met een scharrelschnitzeltje. Het recept is erg eenvoudig, houd wel rekening met lange wachttijd. En vergeet niet om van te voren even lekker truttig een weckpot te gaan halen bij Dille en Kamille. Het resultaat is enkele maanden houdbaar, mits je de pot goed uitkookt met soda en daarna steeds met een schone lepel graaft. Niet stiekem aflikken.